غزل شمارهٔ ۴۶۹ : مستم ز در خانهٔ خمار برآرید

غزل شمارهٔ ۴۷۰ : سبزه پیرامن سرچشمهٔ نوشش نگرید

غزل شمارهٔ ۴۷۱ : آخر از سوز دل شبهای من یاد آورید

غزل شمارهٔ ۴۷۲ : دوش چون موکب سلطان خیالش برسید

غزل شمارهٔ ۴۷۳ : حدیث شمع از پروانه پرسید

غزل شمارهٔ ۴۷۴ : سخن یار ز اغیار بباید پوشید

غزل شمارهٔ ۴۷۵ : همچو شمعم بشبستان حرم یاد کنید

غزل شمارهٔ ۴۷۶ : آن شکر لب که نباتش ز شکر می‌روید

غزل شمارهٔ ۴۶۱ : کسی را از تو کامی برنیاید

غزل شمارهٔ ۴۷۷ : کیست که با من حدیث یار بگوید