رباعی ۲۳ : چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،
رباعی ۳۹ : ای چرخِ فلک خرابی از کینهٔ توست،
رباعی ۲۴ : * آنکس که زمین و چرخِ اَفلاک نهاد،
رباعی ۲۵ : گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یزدان،
رباعی ۱۰ : دوری که در [او] آمدن و رفتنِ ماست،
رباعی ۱۱ : دارنده چو ترکیبِ طِبایع آراست،
رباعی ۱۲ : آنان که محیطِ فضل و آداب شدند،
رباعی ۱۳ : * آنان که ز پیش رفتهاند ای ساقی،
رباعی ۱۴ : * آن بیخبران که دُرِّ معنی سُفتند،
رباعی ۱۵ : گاوی است بر آسمان قَرینِ پروین،