خیام شاعر : آنچه که اجمالاً اشاره شد نشان میدهد که نفوذ فکر، آهنگ دلفریب، نظر موشکاف، وسعت قریحه، زیبایی بیان، صحت منطق، سرشاری تشبیهات ساده بیحشو و زوائد و مخصوصاً فلسفه و طرز فکر خیام که به آهنگهای گوناگون گویاست و با روح هر کس حرف میزند در میان فلاسفه و شعرای خیلی کمیاب مقام ارجمند و جداگانهای برای او احراز میکند.
رباعی ۱۶ : امروز که نوبت جوانی من است،
رباعی ۱ : هرچند که رنگ و روی زیباست مرا،
رباعی ۱۷ : گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی.
رباعی ۲ : آورد به اِضطرارم اوّل به وجود،
رباعی ۱۸ : از آمدن و رفتنِ ما سودی کو؟
رباعی ۳ : از آمدنم نبود گردون را سود،
رباعی ۱۹ : افسوس که بیفایده فرسوده شدیم،
رباعی ۴ : ای دل تو به ادراکِ معمّا نرسی،
رباعی ۵ : دل سِرِّ حیات اگر کَماهی دانست،