رباعی ۶ : * تا چند زنم به روی دریاها خشت،
رباعی ۷ : اسرار اَزَل را نه تو دانی و نه من،
رباعی ۸ : این بحرِ وجود آمده بیرون ز نهفت،
رباعی ۹ : اَجرام که ساکنان این ایواناند،
رباعی شمارهٔ ۱۷۵ : گر دست دهد ز مغز گندم نانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۶ : گر کار فلک به عدل سنجیده بدی
رباعی شمارهٔ ۱۶۱ : ایدل تو به اسرار معما نرسی
رباعی شمارهٔ ۱۷۷ : هان کوزهگرا بپای اگر هشیاری
رباعی شمارهٔ ۱۶۲ : ای دوست حقیقت شنواز من سخنی
رباعی شمارهٔ ۱۷۸ : هنگام صبوح ای صنم فرخ پی