رباعی ۱۲۶ : از درسِ علوم جمله بگریزی بِهْ،

رباعی ۱۲۷ : ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ،

رباعی ۱۲۸ : * از آمدنِ بهار و از رفتنِ دی،

رباعی ۱۲۹ : زان پیش که نامِ تو ز عالَم برود

رباعی ۱۳۰ : * ای دوست بیا تا غمِ فردا نخوریم،

رباعی ۱۳۱ : * تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بی‌باکی،

رباعی ۱۳۲ : * می بر کفِ من نِهْ که دلم تاب است،

رباعی ۱۳۳ : می نوش که عمرِ جاودانی این است،

رباعی ۱۳۴ : با باده نشین، که مُلْکِ محمود این است،

رباعی ۱۳۵ : امروز تو را دسترس فردا نیست،