رباعی شمارهٔ ۹۱ : هر راز که اندر دل دانا باشد

رباعی شمارهٔ ۹۲ : هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

رباعی شمارهٔ ۹۳ : هرگز دل من ز علم محروم نشد

رباعی شمارهٔ ۹۴ : هم دانه امید به خرمن ماند

رباعی شمارهٔ ۶۳ : افسوس که نامه جوانی طی شد

رباعی شمارهٔ ۷۹ : روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

رباعی شمارهٔ ۶۴ : ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

رباعی شمارهٔ ۸۰ : زان پیش که بر سرت شبیخون آرند

رباعی شمارهٔ ۶۵ : این عقل که در ره سعادت پوید

رباعی شمارهٔ ۶۶ : این قافله عمر عجب میگذرد