رباعی شمارهٔ ۶۷ : بر پشت من از زمانه تو میاید

رباعی شمارهٔ ۶۸ : بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

رباعی شمارهٔ ۶۹ : بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

رباعی شمارهٔ ۷۰ : بر من قلم قضا چو بی من رانند

رباعی شمارهٔ ۷۱ : تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد

رباعی شمارهٔ ۷۲ : تا راه قلندری نپویی نشود

رباعی شمارهٔ ۷۳ : تا زهره و مه در آسمان گشت پدید

رباعی شمارهٔ ۷۴ : چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ ۷۵ : حیی که بقدرت سر و رو می‌سازد

رباعی شمارهٔ ۷۶ : در دهر چو آواز گل تازه دهند