رباعی شمارهٔ ۸۳ : کم کن طمع از جهان و می‌زی خرسند

رباعی شمارهٔ ۹۹ : آن لعل در آبگینه ساده بیار

رباعی شمارهٔ ۸۴ : گرچه غم و رنج من درازی دارد

رباعی شمارهٔ ۱۰۰ : از بودنی ایدوست چه داری تیمار

رباعی شمارهٔ ۸۵ : گردون ز زمین هیچ گلی برنارد

رباعی شمارهٔ ۸۶ : گر یک نفست ز زندگانی گذرد

رباعی شمارهٔ ۸۷ : گویند بهشت و حورعین خواهد بود

رباعی شمارهٔ ۸۸ : گویند بهشت و حور و کوثر باشد

رباعی شمارهٔ ۸۹ : گویند هر آن کسان که با پرهیزند

رباعی شمارهٔ ۹۰ : می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد