بخش ۸۶ – در بیان معنی استعاذت و حقیقت آن و بیان آنکه شیطان مظهر اسم مضل است پس استعاذت از وی به اسم هادی و مظاهر آن باید کرد : هست حق را دو اسم کارگزار

بخش ۸۷ – مناجات : ای خدا کمترین گدای توام

بخش ۸۸ – انتقال از استعاذه به بسمله : چون زبان و جنان و ارکان را

بخش ۸۹ – اشارة حرفیة الی الباء : با که از بسمله ست حرف نخست

بخش ۹۰ – اشارة حرفیة الی الالف : «الف » اسم پیشتر از «با»

بخش ۹۱ – در بیان معنی اسم الله : هر تعین که گشت لا حق ذات

بخش ۹۲ – در بیان معنی اسم الرحمان و اسم الرحیم : هست اسم وجود حق رحمان

بخش ۶۱ – در بیان آنکه ملازمت مصلی مر شطر مسجد حرام را بنا به انقیاد امر حق و اتباع شریعت اوست و الا هویت حق سبحانه چنانکه در قبله مصلی هست در جمیع جهات هست : گر مصلی کند به وقت صلاة

بخش ۷۷ – داوود علیه السلام با حضرت حق سبحانه در مناجات خود گفت یا رب لم خلقت الخق؟ حضرت سبحانه در جواب وی گفت کنت کنزا مخفیا فاحببت ان اعرف فخلقت الخلق لاعرف : گفت داوود با خدای به راز

بخش ۶۲ – در بیان آنکه در جهت بودن حق سبحانه و تعالی به اعتبار تنزل است به مرتبه جسم و جسمانیات و الا من حیث هو مبراست از جمیع امکنه و جهات : چون نه جسم است حق نه جسمانی