بخش ۱۷۳ – آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ : بر ملولان این مکرر کردنست

بخش ۱۸۹ – صفت آن مسجد کی عاشق‌کش بود و آن عاشق مرگ‌جوی لا ابالی کی درو مهمان شد : یک حکایت گوش کن ای نیک‌پی

بخش ۱۷۴ – شناختن هر حیوانی بوی عدو خود را و حذر کردن و بطالت و خسارت آنکس کی عدو کسی بود کی ازو حذر ممکن نیست و فرار ممکن نی و مقابله ممکن نی : اسپ داند بانگ و بوی شیر را

بخش ۱۹۰ – مهمان آمدن در آن مسجد : تا یکی مهمان در آمد وقت شب

بخش ۱۷۵ – فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز : ظاهرست آثار و میوهٔ رحمتش

بخش ۱۹۱ – ملامت کردن اهل مسجد مهمان عاشق را از شب خفتن در آنجا و تهدید کردن مرورا : قوم گفتندش که هین اینجا مخسپ

بخش ۱۷۶ – جمع و توفیق میان نفی و اثبات یک چیز از روی نسبت و اختلاف جهت : نفی آن یک چیز و اثباتش رواست

بخش ۱۷۷ – مسلهٔ فنا و بقای درویش : گفت قایل در جهان درویش نیست

بخش ۱۶۲ – دعاکردن موسی آن شخص را تا بایمان رود از دنیا : موسی آمد در مناجات آن سحر

بخش ۱۶۳ – اجابت کردن حق تعالی دعای موسی را علیه السلام : گفت بخشیدم بدو ایمان نعم