بخش ۲۱ – مناجات در ثنا بر هستی آفریدگار گفتن و طلب داشتن توفیق بر گوهر توحید سفتن : ای جهان از صفت ذات تو پر

بخش ۲۲ – عقد پنجم در بیان یکتایی و برهان بی همتایی حق سبحانه که در بیان و برهان همه زبان آوران یکسانند و همه بی زبانان یکزبان : ای درین بتکده طبع فریب

بخش ۷ – چهره شاهد سخن به زیور خطاب آراستن و مهر ختم بر سعادت از خاتم نبوت خواستن : ای قمر طلعت مکی مطلع

بخش ۲۳ – حکایت آن پادشاه مریض که از دست دو طبیب نبض او به اعتدال نمی جست و تا قاروره وجود یکی نشکست مزاج وی از علاج دیگری به صحت نپیوست : داشت آن شاه به بالین دو حکیم

بخش ۸ – در دعای دوام دولت سایه شهریاری که سایه دولت شهریاران به خاک مذلت افتاده اوست و استدعای مزید رفعت تاجداری که تخت رفعت تاجداران به پای خدمت ایستاده اوست : چون نی خامه شد انگشت نمای

بخش ۲۴ – مناجات در طلب ترقی از مقام توحید به شهود وحدت که نهایت راه و مقصدالاقصای عارفان آگاه است : ای به توحید تو هر ذره گواه

بخش ۹ – سبب نظم جواهر آبدار سبحة الابرار که هر عقد وی از رشته آمال عقده گشاست و هر مهره از آن در گردش احوال مهر افزاست : شب که زد تیرگی مهره گل

بخش ۲۵ – عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است : بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال

بخش ۱۰ – عقد اول در پرده گشایی از گشادگی دل و بیان آنکه در پهلوی راستان به وی توان رسید محروم ماند هر که در پهلوی خویش طلبید : ای به پهلوی تو دل در پرده

بخش ۲۶ – حکایت آن ماهیان که گوهر حیات در جستجوی دریا باختند و تا به خشکی نیفتادند دریا را نشناختند : داشت غوکی به لب بحر وطن