بخش ۲۹ – تدبیر کردن حکیم در ولادت فرزند بی موافقت زنان و دایه گرفتن از برای تربیت وی : کرد چون دانا حکیم نیکخواه

بخش ۳۰ – حکایت آن موسوس سودایی که به سبب آلایش جانوران دریایی دست از آب دریا شست و آبی پاکیزه تر از آب دریا جست : آن موسوس بر لب دریا نشست

بخش ۱۵ – در بیان آنکه امضای عزیمت بر ترک گناه در مشیت حق است سبحانه و تعالی اگر امضا کند شکر باید کرد والا عذر باید آورد : توبه چون شیشه قضا آمد چو سنگ

بخش ۱۶ – حکایت آن می پرست که به مراتب کمال پیوست از وی سبب آن پرسیدند گفت این از برکت آن یافتم که هرگز جام می بر لب نیاوردم که بر عزیمت آن بوده باشم که به جام دیگر آلوده گردم : می پرستی رو به راه توبه کرد

بخش ۱۷ – اشارت به خوابی که ناظم در اثنای این دیباچه دیده و تعبیر آن چنانچه خود کرده آرمیده : چون رسیدم شب بدینجا زین خطاب

بخش ۱۸ – حکایت تعبیر معبر خواب آن ساده مرد را بر سبیل سخریه و استهزا و راست آمدن آن تعبیر بی شایبه تبدیل و تغییر : رفت پیش آن معبر ساده ای

بخش ۱۹ – آغاز مقال در شرح صورت حال سلامان و ابسال : شهریاری بود در یونان زمین

بخش ۴ – حکایت آن غلام نخوت کیش که به واسطه مکنت خواجه خویش از محنت قحط و تنگسالی بی باک بود و لاابالی : در دیار مصر قحطی خاست سخت

بخش ۲۰ – اشاره به آنچه حق سبحانه و تعالی در شأن پادشاهان عجم به داوود علیه السلام کرده است : گفت با داوود پیغمبر خدای

بخش ۵ – در مدح پادشاه دین پناه ظل الله فی الارضین علی مفارق الضعفاء و المساکین : در خم این گنبد عالی اساس