شمارهٔ ۴۰۸ : عتاب گلرخان در پرده دارد لطف پنهانی

شمارهٔ ۴۰۹ : زبان در کام کش تا خامشان را همزبان بینی

شمارهٔ ۴۱۰ : کند گل جمع خود را چون تو در گلزار می آیی

شمارهٔ ۴۰۱ : عیش جهان در آن لب خندان نظاره کن

شمارهٔ ۴۰۲ : پهلو تهی ز ناوک آن دلربا مکن

شمارهٔ ۴۰۳ : بر جام باده چشم ندارد حباب من

شمارهٔ ۴۰۴ : در سوختن زیاده شود آب و تاب من

شمارهٔ ۳۹۱ : به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من

شمارهٔ ۳۹۲ : تا سر خود به گریبان نتوانی بردن

شمارهٔ ۳۹۳ : می گشاید ز خموشان دل بی کینه من