شمارهٔ ۳۳۳ : می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد

شمارهٔ ۳۳۵ : طول امر از دل چه خیال است برآید؟

شمارهٔ ۳۳۶ : زنگ از دل ما آن خط شبرنگ زداید

شمارهٔ ۳۳۷ : خط در دل روشن گهران مهر فزاید

شمارهٔ ۳۳۸ : در کسوت فقر آن رخ چون ماه ببینید

شمارهٔ ۳۳۹ : در صیدگاه دنیا هر کس که هوش دارد

شمارهٔ ۳۴۰ : تا خط دمید با من دلدار هم سخن شد

شمارهٔ ۳۲۴ : از خود گسسته، بار به دنیا نمی شود

شمارهٔ ۳۲۵ : از بانگ نی دلی که جراحت نمی شود

شمارهٔ ۳۲۶ : از تاج باج خواه فریدون حذر کنید