شمارهٔ ۲۴۶ : با عشق تو اندیشه کونین گناه است

شمارهٔ ۲۴۷ : هر قطره شبنم به چمن دانه ذکری است

شمارهٔ ۲۴۸ : هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است

شمارهٔ ۲۳۹ : گفتی نمی توان ز لب دلستان گذشت

شمارهٔ ۲۴۰ : از داغ تازگی جگر پاره پاره یافت

شمارهٔ ۲۴۱ : از روی عرقناک تو خورشید کباب است

شمارهٔ ۲۴۲ : از پرده شرم تو دلم داغ و کباب است

شمارهٔ ۲۲۹ : من آن سیلم که منزل پیش راه من نمی گیرد

شمارهٔ ۲۳۰ : به ماتم هر که کام خود ز افغان تلخ می سازد

شمارهٔ ۲۳۱ : سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد