شمارهٔ ۲۳۲ : آب حیات آتش رخساره ها می است

شمارهٔ ۲۳۳ : حسنت هلال را به سر آسمان شکست

شمارهٔ ۲۳۴ : رخسار او مقید زلف بلند نیست

شمارهٔ ۲۳۵ : ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست

شمارهٔ ۲۳۶ : ما را کنار و بوس توقع ز یار نیست

شمارهٔ ۲۳۷ : در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست

شمارهٔ ۲۳۸ : عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست

شمارهٔ ۲۲۷ : به هر رنگی که باشد دل، همان صورت جهان گیرد

شمارهٔ ۲۲۸ : که دارم غیر خط تا از رخ او داد من گیرد؟

شمارهٔ ۲۱۹ : به می خشکی ز طبع زاهدان زایل نمی گردد