شمارهٔ ۱۳۹ : هر چه جز حیرت دیدار بود نادانی است

شمارهٔ ۱۴۰ : گر چه رخسار ترا آب طراوت کم نیست

شمارهٔ ۱۴۱ : عشق را چشم به سامان تن آسانی نیست

شمارهٔ ۱۴۲ : از سرانجام عمارت خوشی از دلها رفت

شمارهٔ ۱۴۳ : به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت

شمارهٔ ۱۴۴ : چه غم اگر تهی از باده جام و شیشه ماست؟

شمارهٔ ۱۴۵ : چنان که مهر خموشی سپند آفتهاست

شمارهٔ ۱۳۰ : چشم مینا ز سیه بختی ما خونریزست

شمارهٔ ۱۳۱ : بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است

شمارهٔ ۱۳۲ : هر سر موی تو در کاوش دل مژگان است