غزل شمارهٔ ۷۳۶ : ز لعلش بوسهای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کی
غزل شمارهٔ ۷۲۱ : ای بر فلک از رخ علم نور کشیده
غزل شمارهٔ ۷۳۷ : خانهٔ صبر مرا باز برانداختهای
غزل شمارهٔ ۷۲۲ : ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیده
غزل شمارهٔ ۷۳۸ : ثوابست پرسیدن خستهای
غزل شمارهٔ ۷۲۳ : چمن پر گهر شد ز باران ژاله
غزل شمارهٔ ۷۳۹ : یارب! تو دوش با که به شادی نشستهای؟
غزل شمارهٔ ۷۲۴ : دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله
غزل شمارهٔ ۷۴۰ : با دگری بر غم من عقد وصال بستهای
غزل شمارهٔ ۷۲۵ : در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله