غزل شمارهٔ ۷۲۵ : در سر و سرای خود نگذاشتم الاالله
غزل شمارهٔ ۷۲۶ : ای روشن از رخ تو زمین و زمان همه
غزل شمارهٔ ۷۲۷ : بر در میخانه این غلغل و آن طنطنه
غزل شمارهٔ ۷۲۸ : پدید نیست اسیران عشق را خانه
غزل شمارهٔ ۷۲۹ : سر در کف پایت نهم، ای یار یگانه
غزل شمارهٔ ۷۳۰ : گرد مغان گرد و بادهای مغانه
غزل شمارهٔ ۷۳۱ : بسیار دشمنست مرا و تو دوست نه
غزل شمارهٔ ۷۳۲ : ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نه
غزل شمارهٔ ۷۰۱ : ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتاده
غزل شمارهٔ ۷۱۷ : عاشقان درد کش را دردی میخانه ده