شمارهٔ ۱۰۹ : مشوشست دلم از کرشمهٔ سلمی
شمارهٔ ۱۱۰ : سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
شمارهٔ ۱۱۱ : آن چیست بر آن طبق همی تابد؟
شمارهٔ ۱۱۲ : ای دل، سزایش بری
شمارهٔ ۱۱۳ : بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی
شمارهٔ ۱۱۴ : جعد همچون نورد آب بباد
شمارهٔ ۱۱۵ : این جهان را نگر به چشم خرد
شمارهٔ ۸۴ : چون گسی کردمت بدستک خویش
شمارهٔ ۱۰۰ : لنگ دوندهست، گوش نی و سخنیاب
شمارهٔ ۸۵ : چو در پاش گردد به معنی زبانم