شمارهٔ ۷۳ : آخر این آمدنم نزد تو تا چند بود

شمارهٔ ۷۴ – در هجای «معجزی» شاعر : معجزی خود ز معجز ادبار

شمارهٔ ۷۵ : چون خاک باش در همه احوال بردبار

شمارهٔ ۷۶ : دور عالم جز به آخر نامدست از بهر آنک

شمارهٔ ۷۷ : چون تو شدی پیر بلندی مجوی

شمارهٔ ۶۳ : هیچ کس نیست کز برای سه دال

شمارهٔ ۶۴ : از جواب و سوال ما دانی

شمارهٔ ۶۵ : چرا نه مردم دانا چنان زید که به غم

شمارهٔ ۶۶ : خواجگانی که اندرین حضرت

شمارهٔ ۶۷ : دل منه با زنان از آنکه زنان