قصیدهٔ ۲۵ : خیز و طعنه بر مه و پروین زن

قصیدهٔ ۲۶ : ای به روی و به موی، لاله و سوسن!

قصیدهٔ ۱۱ : به کام من بر، یک چند گشت گیهان بود

قصیدهٔ ۲۷ : بر تختگاه تجرد، سلطان نامورم من

قصیدهٔ ۱۲ : هنگام فرودین که رساند ز ما درود؟

قصیدهٔ ۲۸ : مغز من اقلیم دانش، فکرتم بیدای او

قصیدهٔ ۱۳ : رسید موکب نوروز و چشم فتنه غنود

قصیدهٔ ۲۹ : فغان ز جغد جنگ و مرغوای او

قصیدهٔ ۱ : دگر باره خیاط باد صبا

قصیدهٔ ۲ : از من گرفت گیتی یارم را