شمارهٔ ۴۲۴ : گردنکشی مکن که ضعیفان به آه سرد

شمارهٔ ۴۲۵ : مردم ز حد خویش برون پا نهاده اند

شمارهٔ ۴۲۶ : روشندلان که آینه جان زدوده اند

شمارهٔ ۴۱۶ : کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟

شمارهٔ ۴۰۷ : به جای قطره باران به کشت طالع ما

شمارهٔ ۴۰۸ : تبسمی پی دشنام تلخ در کارست

شمارهٔ ۴۰۹ : چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟

شمارهٔ ۴۱۰ : مرا در آتش بی رحمی عتاب مسوز

شمارهٔ ۴۱۱ : نسیم از چمن و مشک از ختن گوید

شمارهٔ ۴۱۲ : رونق ز لاله زار تو خط سیاه برد