شمارهٔ ۳۷۵ : عشق چون شعله کشد اشک دمادم چه کند؟

شمارهٔ ۳۷۶ : آه را یاد سر زلف تو پیچیده کند

شمارهٔ ۳۶۷ : ز درد می دل زهاد با صفا نشود

شمارهٔ ۳۵۷ : مس وجود مرا درد کیمیا باشد

شمارهٔ ۳۵۸ : شکسته بند قناعت مرا دهان بسته است

شمارهٔ ۳۵۹ : کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد

شمارهٔ ۳۶۰ : رخ تو روی نگاه از پری بگرداند

شمارهٔ ۳۶۱ : سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند

شمارهٔ ۳۶۲ : درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکند

شمارهٔ ۳۶۳ : دلاوران که صف کارزار می شکنند