شمارهٔ ۳۴۹ : ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد

شمارهٔ ۳۵۰ : سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد

شمارهٔ ۳۵۱ : سبکروی به صف دشمنان شبیخون زد

شمارهٔ ۳۳۷ : مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید

شمارهٔ ۳۳۸ : گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید

شمارهٔ ۳۳۹ : دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد

شمارهٔ ۳۴۰ : کجا دماغ تو گرم از شراب می گردد؟

شمارهٔ ۳۴۱ : درین ریاض کسی خوشه اش دو سر دارد

شمارهٔ ۳۴۲ : کسی که کاوش عشقی درون خود دارد

شمارهٔ ۳۴۳ : چو دست خود به دعا می پرست بردارد