شمارهٔ ۳۰۱ : طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهد

شمارهٔ ۳۰۲ : شود رد خلایق هر که را الله می خواهد

شمارهٔ ۳۰۳ : خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آید

شمارهٔ ۲۸۸ : جهان را تار و پود هستی از موج خطر باشد

شمارهٔ ۲۸۹ : رهین منت درمان شدن آسان نمی باشد

شمارهٔ ۲۹۰ : چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشد

شمارهٔ ۲۹۱ : همان خشک است مژگان گر به خوناب دگر غلطد

شمارهٔ ۲۹۲ : گل از شرم رخ او خون به روی خویشتن مالد

شمارهٔ ۲۹۳ : کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟

شمارهٔ ۲۹۴ : به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمد