شمارهٔ ۲۱۵ : روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند

شمارهٔ ۲۱۶ : اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند

شمارهٔ ۲۰۷ : رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماند

شمارهٔ ۱۹۷ : وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشد

شمارهٔ ۱۹۸ : هر قدر نقاش نقش او به دقت می کشد

شمارهٔ ۱۹۹ : شوربختم، دل به آن کنج دهانم می کشد

شمارهٔ ۲۰۰ : خط ظالم از گل رخسار او کین می کشد

شمارهٔ ۲۰۱ : داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد

شمارهٔ ۲۰۲ : هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشد

شمارهٔ ۲۰۳ : زخم گستاخم لب تیغ شهادت می مکد