شمارهٔ ۲۰۴ : از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند

شمارهٔ ۲۰۵ : شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند

شمارهٔ ۲۰۶ : یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماند

شمارهٔ ۱۹۲ : من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟

شمارهٔ ۱۹۳ : بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شد

شمارهٔ ۱۹۴ : تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شد

شمارهٔ ۱۹۵ : از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد

شمارهٔ ۱۹۶ : دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شد

شمارهٔ ۱۸۷ : کاوش مژگان او از بس که دست انداز کرد

شمارهٔ ۱۸۸ : ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرد