شمارهٔ ۱۸۹ : بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خورد

شمارهٔ ۱۹۰ : می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟

شمارهٔ ۱۹۱ : بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد

شمارهٔ ۱۷۶ : رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت است

شمارهٔ ۱۷۷ : رخسار تو شاداب تر از لاله طورست

شمارهٔ ۱۷۸ : می بی نمک صحبت احباب حرام است

شمارهٔ ۱۷۹ : آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم است

شمارهٔ ۱۸۰ : از وصل، ملال دل خرم نمکین است

شمارهٔ ۱۸۱ : روی دل این خسته به آن چشم سخنگوست

شمارهٔ ۱۸۲ : (راه سخنم معنی بسیار گرفته است