شمارهٔ ۱۸۴ : از خموشی هر که سر در جیب فکرت می برد

شمارهٔ ۱۸۵ : ناله بلبل به بال شیون ما می پرد

شمارهٔ ۱۸۶ : تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کرد

شمارهٔ ۱۷۵ : تا چند ز رسوا شدن راز توان سوخت؟

شمارهٔ ۱۶۶ : از پسته تو شور ملاحت چکیده است

شمارهٔ ۱۶۷ : آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده است

شمارهٔ ۱۶۸ : دارد سری به کاکل او هر سری که هست

شمارهٔ ۱۶۹ : (در زیر آسمان دل بی اضطراب نیست

شمارهٔ ۱۷۰ : عشق ترا به رونق ما احتیاج نیست

شمارهٔ ۱۷۱ : بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست