رنج نخست : خلید خار درشتی بپای طفلی خرد

روباه نفس : ز قلعه، ماکیانی شد به دیوار

روح آزاد : تو چو زری، ای روان تابناک

روح آزرده : بشکوه گفت جوانی فقیر با پیری

روش آفرینش : سخن گفت با خویش، دلوی بنخوت

دکان ریا : اینچنین خواندم که روزی روبهی

زاهد خودبین : آن نشنیدید که در شیروان

دو محضر : قاضی کشمر ز محضر، شامگاه

سپید و سیاه : کبوتری، سحر اندر هوای پروازی

دو همدرد : بلبلی گفت بکنج قفسی