پیک پیری : ز سری، موی سپیدی روئید

ای مرغک : ای مرغک خرد، ز اشیانه

پیوند نور : بدامان گلستانی شبانگاه

باد بروت : عالمی طعنه زد به نادانی

تاراج روزگار : نهال تازه رسی گفت با درختی خشک

بازی زندگی : عدسی وقت پختن، از ماشی

بام شکسته : بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کرد

بلبل و مور : بلبلی از جلوهٔ گل بی قرار

برف و بوستان : به ماه دی، گلستان گفت با برف

برگ گریزان : شنیدستم که وقت برگریزان