شمارهٔ ۱۳۰ : تا دعوت دولت تو در گوشم شد

شمارهٔ ۱۳۱ : اول گردون ز رنج در تابم کرد

شمارهٔ ۱۳۲ : بر هم زده بود عشقت اسباب خرد

شمارهٔ ۱۳۳ : من شاهم و شاعران سواران منند

شمارهٔ ۱۳۴ : گر زر گردی جفا عیار تو بود

شمارهٔ ۱۳۵ : چون در چشمم ز حسن تو زیبی زد

شمارهٔ ۱۳۶ : رویی که چو او چرخ فلک ننگارد

شمارهٔ ۱۲۱ : گردون همه در بند گرانم دارد

شمارهٔ ۱۳۷ : چون روی هوا دوش به قیر اندودند

شمارهٔ ۱۲۲ : شاها ملکا همه ثناگوی تواند