شمارهٔ ۸ : ای مدحت تو فرض و دگر نافلها

شمارهٔ ۹ : خویش از پی من همی گریزد ملکا

شمارهٔ ۱۰ : هر شیر که بود مرغزاری شاها

شمارهٔ ۱۱ : عشق تو بلند و صبر من پست چرا

شمارهٔ ۱۲ : در حبس مرنج با چنین آهن ها

شمارهٔ ۱۳ : می دانستم چو روز روشن صنما

شمارهٔ ۱۴ : قبله ست به دوستی ندای تو مرا

شمارهٔ ۱۵ – از زبان پادشاه : ای لعبت و بت و صنم و حور و شاه من

شمارهٔ ۴ – مدیح سیف الدوله محمود : لشگر ماه صیام روی به رفتن نهاد

شمارهٔ ۱۶ : به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جان