در حبس مرنج با چنین آهن ها

صالح بی تو چگونه باشم تنها

گه خون گریم به مرگ تو دامنها

گه پاره کنم ز درد پیراهنها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *