شمارهٔ ۲۴۵ : دایم دلم از دخل نفهمیده غمین است

شمارهٔ ۲۴۶ : با عشق تو اندیشه کونین گناه است

شمارهٔ ۲۴۷ : هر قطره شبنم به چمن دانه ذکری است

شمارهٔ ۲۴۸ : هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است

شمارهٔ ۲۳۹ : گفتی نمی توان ز لب دلستان گذشت

شمارهٔ ۲۲۹ : من آن سیلم که منزل پیش راه من نمی گیرد

شمارهٔ ۲۳۰ : به ماتم هر که کام خود ز افغان تلخ می سازد

شمارهٔ ۲۳۱ : سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد

شمارهٔ ۲۳۲ : آب حیات آتش رخساره ها می است

شمارهٔ ۲۳۳ : حسنت هلال را به سر آسمان شکست