شمارهٔ ۲۳۴ : رخسار او مقید زلف بلند نیست

شمارهٔ ۲۳۵ : ما را شکایت از سخن تلخ یار نیست

شمارهٔ ۲۳۶ : ما را کنار و بوس توقع ز یار نیست

شمارهٔ ۲۳۷ : در گریه بی رخت مژه را اختیار نیست

شمارهٔ ۲۳۸ : عمر عزیز قابل سوز و گداز نیست

شمارهٔ ۲۲۴ : که جز من می تواند تا مرا گرم سخن دارد؟

شمارهٔ ۲۲۵ : به ظاهر چین در ابرو گرچه آن نازآفرین دارد

شمارهٔ ۲۲۶ : نهان در پرده هر موی من آه آتشین دارد

شمارهٔ ۲۲۷ : به هر رنگی که باشد دل، همان صورت جهان گیرد

شمارهٔ ۲۲۸ : که دارم غیر خط تا از رخ او داد من گیرد؟