شمارهٔ ۱۸۳ : خلقی از گفتار بی کردار من هشیار شد

شمارهٔ ۱۸۴ : بی تائمل هر که در محفل سخن پرداز شد

شمارهٔ ۱۸۵ : خرد دانست آن که جرم خویش را بیچاره شد

شمارهٔ ۱۸۶ : تازه رو زخم کهن از زخم های تازه شد

شمارهٔ ۱۸۷ : داستان عمر طی شد حرف او آخر نشد

شمارهٔ ۱۷۵ : حسن در دوستی یگانه خوش است

شمارهٔ ۱۷۶ : عالمی را لعل او مست از شراب ناب کرد

شمارهٔ ۱۷۷ : از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد

شمارهٔ ۱۶۸ : چشمم ز پهلوی دل دیوانه پر شده است

شمارهٔ ۱۶۹ : نی انجمن فروز شراب شبانه است