رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱ : ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۲ : ای آنکه نظر به طعنه میاندازی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۳ : ای ابر که تو جهان خورشیدانی

رباعی شمارهٔ ۱۶۸۸ : اندر سرم ار عقل و تمیز است توئی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۴ : ای از تو مرا گوش پرودیده بهی

رباعی شمارهٔ ۱۶۸۹ : ای آتش بخت سوی گردون رفتی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ : ای باد سحر به کوی آن سلسله موی

رباعی شمارهٔ ۱۶۹۰ : ای آنکه به کوی یار ما افتادی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰۶ : ای باد سحر تو از سر نیکوئی

رباعی شمارهٔ ۱۶۹۱ : ای آنکه تو از دوش بیادم دادی