قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۵ : جهانا چه در خورد و بایستهای!
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۶ : اگر نه بستهٔ این بیهنر جهان شدهای
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۷ : ای خواجه، تو را در دل اگر هست صفائی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۸ : چنین در کارها بسیار مندیش
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۹ : چند گردی گرد این بیچارگان؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰ : ای همه گفتار خوب بیکردار،
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۱ : ای گشته سوار جلد بر تازی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۲ : بر مرکبی به تندی شیطانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ : بهار دل دوستدار علی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۴ : جهانا مرا خیره مهمان چه خوانی؟