قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۵ : ای فگنده امل دراز آهنگ
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۶ : گر دگرگون بود حالت پارسال
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۷ : ای به سر برده خیره عمر طویل
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۸ : گنبد پیروزهگون پر ز مشاعل
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۹ : این باز سیه پیسه نگر بیپر و چنگال
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۰ : ای نام شنوده عاجل و آجل
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۷ : گردش این گنبد و مکر و دهاش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۸ : بفریفت این زمان چو آهرمنش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۹ : وبال است بر مرد عمر درازش
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۰ : هر کس به نسب نیک ندانی و به آلش