رباعی ۱۰۰ : از من رَمَقی به سعی ساقی ماندهاست،
رباعی ۸۸ : گویند: بهشت و حورعین خواهدبود،
رباعی ۸۹ : * گویند: بهشت و حور و کوثر باشد،
رباعی ۹۰ : * گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است،
رباعی ۹۱ : کس خُلْد و جَحیم را ندیدهاست ای دل،
رباعی ۹۲ : * من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت،
رباعی ۹۳ : چون نبست مقام ما درین دهر مُقیم،
رباعی ۹۴ : چون آمدنم به من نَبُد روز نخست،
رباعی ۹۵ : چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ،
رباعی ۸۰ : * چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب