رباعی شمارهٔ ۳۷ – کتابخانه ستیغ

خوش آن که ره عشق بتی پیماید

برخاک رهش روی ارادت ساید

یک سو نظرش که غیر پیدا نشود

دل در طرفی که یار کی می‌آید

برچسب خوردهرباعیات, وحشی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ