رباعی شمارهٔ ۳۴۴ : چون روی حیل نبود پایاب جهان
رباعی شمارهٔ ۳۶۰ : گفتی چه شود کار فراقت یکسو
رباعی شمارهٔ ۳۴۵ : آیا گهر وصل تو یارم سفتن
رباعی شمارهٔ ۳۴۶ : ای دل چو نمینهد سپهرت گردن
رباعی شمارهٔ ۳۳۱ : چون پای همی تحفه برد هر جایم
رباعی شمارهٔ ۳۳۲ : ای عشق در آفاق بسی تاختیم
رباعی شمارهٔ ۳۳۳ : دی یک دو قدح شراب صافی خوردیم
رباعی شمارهٔ ۳۳۴ : سبحانالله غمی به پایان نبریم
رباعی شمارهٔ ۳۳۵ : با گل گفتم چون به چمن برگذریم
رباعی شمارهٔ ۳۳۶ : اندیشهٔ انتقام چون جزم کنیم