رباعی شمارهٔ ۲۲ – کتابخانه ستیغ

در سنبلش آویختم از روی نیاز

گفتم من سودازده را کار بساز

گفتا که لبم بگیر و زلفم بگذار

در عیش خوش‌آویز نه در عمر دراز

برچسب خوردهحافظ, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ