رباعی شمارهٔ ۱۱۲ – کتابخانه ستیغ

ای پیر خردمند پگه‌تر برخیز

و آن کودک خاکبیز را بنگر تیز

پندش ده گو که نرم نرمک می‌بیز

مغز سر کیقباد و چشم پرویز

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ