رباعی شمارهٔ ۱۱۴ – کتابخانه ستیغ

مرغی دیدم نشسته بر باره طوس

در پیش نهاده کله کیکاووس

با کله همی گفت که افسوس افسوس

کو بانگ جرسها و کجا ناله کوس

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ