رباعی شمارهٔ ۱۱۵ – کتابخانه ستیغ

جامی است که عقل آفرین میزندش

صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش

این کوزه‌گر دهر چنین جام لطیف

می‌سازد و باز بر زمین میزندش

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ