رباعی شمارهٔ ۱۱۶ – کتابخانه ستیغ

خیام اگر ز باده مستی خوش باش

با ماهرخی اگر نشستی خوش باش

چون عاقبت کار جهان نیستی است

انگار که نیستی چو هستی خوش باش

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ