رباعی شمارهٔ ۱۲۴ – کتابخانه ستیغ

برخیزم و عزم باده ناب کنم

رنگ رخ خود به رنگ عناب کنم

این عقل فضول پیشه را مشتی می

بر روی زنم چنانکه در خواب کنم

برچسب خوردهخیام, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ